Woensdag 21 juli 2010 18.30 uur

Inmiddels in Las Vegas aangekomen, begin ik maar weer eens met een verslag. Anders weet ik het straks allemaal niet meer. Eerst maar eens iets dat ik vorige keer ben vergeten. Toen we zondagavond het restaurant in Kanab uit liepen, kwam er een man aan met een kinderwagen. Niets bijzonders natuurlijk. Alleen zat hier een konijn in, een Vlaamse Reus. Dat is zijn huisdier en daar was hij mee aan het wandelen. Er lag allemaal hooi in de wagen en een bakje met voer. Lachen! Saphira vond het schattig en grappig tegelijk en dat was het ook wel.
Maandag gingen we op weg naar Bryce Canyon. Toen ik 2 jaar geleden in Amerika was, ben ik daar echt verliefd op geworden. Dus Henk en Saphira hadden ook hooggespannen verwachtingen. Na ongeveer anderhalf uur rijden kwamen we bij de ingang. Even de nationale parkenpas laten zien en we konden doorrijden. Het is een 29 kilometer lange weg die dood loopt en eindigt bij Rainbow point en daar gingen we dan ook eerst naar op weg. De lucht was helemaal blauw en de zon scheen volop. Geweldig! Rainbow point heeft iets onwerkelijks. Alsof alleen de eerste meters echt zijn en daarachter een filmdoek hangt. Deze keer was het iets minder 'mistig' en daardoor leek het toch wel een stuk echter. Maar het blijft onwerkelijk om zo ver te kunnen kijken. Vervolgens gingen we langzaam weer terug en stopten bij de meeste uitkijkpunten. Bijvoorbeeld bij de Natural Bridge. Dit is eigenlijk een boog zoals deze ook in Arches voorkomen en op dezelfde manier ontstaan. Erg mooi om te zien. Alle uitkijkpunten zijn mooi. Iedere keer weer word je verrast door andere grillige rotsformaties en vooral ook door de zogenaamde hoodoo's waar Bryce zo bekend om is. Uiteindelijk kwamen we aan bij Bryce Point. Daar kijk je deels over het amfitheater uit en deels over een heel ander stuk van Bryce. Ook hier kun je heel ver kijken. Inmiddels was het half bewolkt geworden. Dat gebeurt wel vaker daar. Het begint heel zonnig en 's middags betrekt het dan en kan het er behoorlijk gaan spoken. We hoopten er maar het beste van. Ik vond Bryce Point toch niet zo mooi als het lager gelegen Inspiration Point, dus gingen we op weg daar naartoe. Ja, hier zag ik weer dat wondermooie plaatje van Bryce. Dit is echt mijn favoriete plek. Adembenemend mooi. Hier hebben we wel even staan te kijken. Ook Henk en Saphira waren onder de indruk. Maar toch had ik het idee dat zij het minder spectaculair vinden dan ik. Dat geeft ook niets, ieder heeft zo zijn eigen favorieten.
Vervolgens gingen we naar de Bryce Canyon Lodge om te kijken of er plek was in het restaurant voor de lunch. Dit is ook echt de enige plek binnen het park waar je iets kunt eten, maar gelukkig waren er nog tafels vrij. We gingen daar even lekker een broodje eten. Ondertussen begon het een beetje te regenen en in de verte te onweren. Oeps, als dat maar goed gaat. We wilden namelijk nog een wandeling gaan maken. Maar met onweer is dat te gevaarlijk. Tegen de tijd dat we klaar waren met eten trok het gelukkig weer open en konden we op weg gaan. We begonnen bij Sunset Point aan de Navajo Loop. Dit begint heel erg stijl naar beneden via allerlei haarspeldbochten en dan kom je in Wall Street terecht. Tot mijn verbazing was dit pad dat ik 2 jaar geleden ook had gelopen afgesloten. Maar ze hadden wel een nieuwe weg gemaakt aan de andere kant van de berg langs. En ook hier hebben ze weer zo'n steile afdaling met haarspeldbochten gemaakt. Ik had heel veel medelijden met de mensen die hier omhoog kwamen, want dat is heel erg zwaar. Het hoogteverschil is 161 meter! De park rangers raden eigenlijk ook aan om de route andersom te lopen. Want als je zo steil naar beneden gaat, kun je makkelijker uitglijden. Maar ja, ik wist al hoe stijl het was en we hebben alledrie hele goede schoenen met veel grip. Dus wij gingen de wandeling heel eigenwijs toch andersom doen. En wij waren niet de enige hoor! Onderaan gekomen kwamen we door een ander deel van Wall Street en uiteindelijk in een soort bos terecht met pijnbomen. Het is echt een prachtige wandeling. Op een splitsing besloten we om de Queens' Garden Trail eraan vast te knopen. Dit is zo'n beetje de mooiste wandeling van het park. Langs fantastische mooi rotsformaties, door bomen en soms door rotsen en op het einde een soort van woestijnlandschap. En daar moesten we de 161 meter weer omhoog. En ook al gaat het hier een stuk minder steil omhoog, het blijft heel pittig. En het duurt natuurlijk wel heel lang voordat je weer boven bent. Saphira had het er heel erg moeilijk mee. Ik trouwens ook. Alleen Henk liep er nog redelijk fris bij. Maar we hebben het gered! Ik vind het heel erg knap van Saphira dat ze het helemaal zelf heeft gedaan, want het was heel zwaar. De hele wandeling duurde ongeveer 2 uur. Maar ze vond het wel heel erg mooi. Vervolgens reden we weer naar het hotel in Kanab. Saphira was zo moe dat ze in de auto vrijwel meteen in slaap viel en pas in Kanab weer wakker werd. Hahaha!!! 's Avonds weer lekker gegeten en daarna lekker slapen.

Dinsdag (gisteren) gingen we nog een keer naar Zion. Henk en Saphira wilden nog wel een keer in de rivier wandelen. Maar we gingen eerst een andere wandeling doen om nog een ander deel van Zion te zien. We kozen voor de Lower en Middle Emerald Pools. Eerst maar op weg naar de Lower via een makkelijk en verhard pad. Je komt dan uiteindelijk bij een vijvertje en bij een overhangende langgerekte half gebogen rots waar water vanaf sijpelt. Dat water komt van de Middle Emerald Pools af. Vervolgens op weg naar de Middle Pools. Dat is geen verhard pad meer, maar een klim over trappen van rotsen. Het was best weer even een zware klim en in Zion was het een stuk heter dan in Bryce. Dus we hadden het er behoorlijk zwaar mee. Maar het was wel heel leuk om te doen. Ook de Middle Pools waren maar kleine vijvers met een paar kleine watervalletjes. De wandeling op zich is echter schitterend met prachtige uitzichten. De Upper Pool lieten we maar voor wat ie was. Veel te warm om ook nog de klim verder naar boven te maken. Dus verder over een onverhard pad terug naar de Zion Lodge waar we waren gestart met de wandeling. Na bijna 2 uur kwamen we weer bij het grasveld van de Lodge aan. Saphira zat er helemaal doorheen. Deels door de hitte en deels doordat we de vorige dag natuurlijk ook al zo'n pittige wandeling in Bryce hadden gemaakt. Maar ze had het wel weer helemaal gedaan!
Ik ging snel kijken of het restaurant van de Zion Lodge (de Red Rock Grill) deze keer wel open was en of er dan nog een plaatsje voor ons was. We waren wel toe aan koud drinken en iets te eten. Gelukkig was hij deze keer wel open en er was nog zat plek. Ze gaven ons een heerlijke koele plek en daar kwamen we helemaal van bij. Saphira gaf al wel aan dat ze toch maar niet meer naar de rivier wilde wandelen, maar dat ze gewoon terug naar het hotel wilde om in het zwembad te gaan zwemmen. Prima natuurlijk. Henk en ik konden het ons heel goed voorstellen. Na de lunch gingen we eerst nog even kijken in het winkeltje van de Zion Lodge. Dat hebben we maandag in Bryce trouwens ook gedaan. En daar hebben we ook een aantal zaken gekocht. Wat dat allemaal is kunnen we nog niet verklappen. In Zion kochten we ook weer een paar dingen. Voor Saphira een sherif badge. DIe had ik haar beloofd. Maar de meesten zijn met namen erop en daar zit de naam Saphira natuurlijk nooit bij. Deze badge is echter zonder naam. Ze kocht zelf een 'native' armbandje en ketting van 'beads'. Dat zijn kleine kraaltjes. vervolgens gingen we met de shuttlebus weer terug naar de parkeerplaats. En vandaar stapten we weer in de auto voor de terugreis naar het hotel. Daar hebben Henk en Saphira inderdaad weer lekker gezwommen en toen gingen we voor de laatste keer bij Rocking V eten. We hebben ook nog allerlei foto's gemaakt in Kanab. Van de 'drive through ATM', van de pop in de politiewagen (die trouwens aan de andere kant van de weg was neergezet), van bordjes met foto's en verhaaltjes van beroemde filmsterren en van Rocking V. Die foto's moet ik echter nog op de website zetten.

Vanmorgen hadden we geen haast. Het is maar 3½ uur rijden van Kanab naar Las Vegas en dan ga je ook nog 1 uur terug in de tijd. Dus we hoefden niet vroeg weg. Lekker een beetje uitgeslapen en ontbeten. Daarna de spullen maar weer eens inpakken en de auto inladen. En op weg gingen we. We zouden onderlangs Zion rijden. Als het goed was zouden we dan nog een Fort tegenkomen om te bezichtigen. Nou, die hebben we dus even gemist. Geen Fort gezien. Dus toen ging het helemaal voorspoedig. De weg liep wel wat raar ten opzichte van de staten. We begonnen in Utah (Kanab), passeerden de grens met Arizona, toen weer terug naar Utah, toen weer naar Arizona en uiteindelijk naar Nevada. En daar zijn we nu dan ook, in Las Vegas in Nevada. We kwamen midden op de strip uit, maar waren te vroeg om al in te checken. Dus besloten we de strip rechtsaf op te rijden richting het outletcenter dat bij het vliegveld ligt. Dat is vlakbij de strip. Henk en Saphira wisten niet wat ze zagen. Het Bellagio met de grote fontein, Paris met een nagebouwde Eiffeltoren, New York met allemaal verschillende wolkenkrabbers en een achtbaan op het dak, het Luxor in de vorm van een pyramide met de Lynx ervoor. En ga zo maar door. Elk hotel is ook echt gigantisch. Ik had gezegd dat het er overdag een beetje nep uitziet, maar 's avonds in al het neonlicht het er heel spectaculair uitziet. Dat waren ze niet met me eens. Het is overdag namelijk ook al heel overweldigend en dat is ook wel zo. Maar vanavond in het donker zullen ze zien wat ik bedoel. Bij het outletcenter hebben we eerst een broodje bij de Subway gegeten en daarna gingen we het enorme gebouw van het outletcenter in. Een soort langgerekte overdekte Bataviastad. We hebben bij de winkel van Tommy Hilfiger een paar broeken, poloshirts, boxers en een blouse voor Henk gekocht. En voor Saphira ook een paar poloshirts, een vest en een gymtas voor op school. Bij de Converse winkel hebben we nog All Stars gympen voor Saphira gekocht en toen was het gelukkig tijd om naar het hotel te gaan. Gelukkig, want anders hadden we nog meer gekocht. Hahaha!!!
Het was een beetje zoeken, want de navigatie wilde ons achterlangs sturen. Uiteindelijk besloot ik gewoon maar de weg te wijzen naar de voorkant van het Venetian, in de overtuiging dat we daar dan wel ergens met de auto zouden kunnen aankomen. Dat kan hier namelijk bij alle hotels wel. En gelukkig was dat ook zo. Het was echter wel enorm druk voor het hotel. Maar er kwamen meteen mensen van het hotel helpen. De bagage werd op karretjes geladen en gelabeld en vervolgens kregen we een kaartje voor de auto, want die gingen ze dan ook voor ons parkeren. Dan maar naar binnen. Oeps! Een hele rij voor de balie. Ik ging in de rij staan, zodat Henk en Saphira even rond konden lopen. Het is namelijk een prachtig hotel. Er zijn al plafondschilderingen waar je de auto buiten achterlaat. Geweldig! Uiteindelijk viel het nog mee en waren we na 15 minuten ingecheckt. We hebben een Bella View Suite met uitzicht op de strip geboekt. Een beetje grote kamer. Dat vond Henk wel leuk. We moesten met de lift naar de 32e verdieping en dan naar kamer 205. Uit de lift (er zijn hier trouwens 6 liften voor de verdiepingen 29 t/m 36) naar rechts en dan de 2e kamer links. Ik deed de deur open en kon een kreet niet onderdrukken. Jeetje, wat een geweldige en vooral grote kamer. De kamer is zeker 2 keer zo groot als de benedenverdieping van ons huis. Geweldig! Wat een ruimte. Om te gillen! Saphira kon haar ogen ook niet geloven en vindt het helemaal geweldig. Henk begon meteen over dat hij 3 nachten had moeten boeken in plaats van maar 2. Hahaha!!! Na ongeveer 10 minuten werd onze bagage keurig bezorgd. Daarna maar even op pad om het hotel te verkennen. Eerst maar eens naar de 2e verdieping. Daar zijn de winkels onder een kunstmatige blauwe lucht. Maar dat is zo ontzettend goed nagemaakt met kunstmatig daglicht, dat je het verschil bijna niet ziet. Het werd ook al een beetje schemerig, want daar houden ze ook nog rekening mee. Geweldig! De gondola's varen hier ook. En buiten varen ze ook. Je kunt kiezen voor een buiten- of binnentocht. We kwamen langs een leuk Italiaans restaurant en bekeken het menu. Zag er goed uit, maar we gingen toch nog even verder kijken. Even naar beneden naar het casino. Maar daar wil je niet eten, wat een drukte. Wel even naar buiten om naar de prijs van de gondola's te informeren, want dat willen we morgen gaan doen. Toen weer naar binnen en terug naar het restaurant om te bespreken. Op naar de 4e verdieping om de zwembaden te bekijken. En naar de 10e om nog een zwembad en een restaurant te bekijken. Het is hier echt enorm groot en ook heel erg mooi. Henk zei op een gegeven moment: "Nou, jij bent helemaal onder de indruk van Bryce, maar ik ben hiervan onder de indruk. Jeetje, wat is hier alles groot en indrukwekkend." Ja, Henk is behoorlijk onder de indruk van Las Vegas en eigenlijk hebben we nog niet eens heel veel gezien. Hahaha!!!!
Vanavond na het eten gaan we wel eens kijken hoe moe Saphira is. Misschien dat we nog een stukje over de strip gaan lopen om nog wat hotels te bekijken. En morgen hebben we ook nog de hele dag en avond, want vrijdagochtend gaan we hier pas weer weg. Eerst maar eens genieten in dit geweldige Las Vegas!