Woensdag 14 juli 2010 15.30 uur

Dit is de eerste keer dat ik 's middags tijd heb om te schrijven. We hebben vandaag dan ook een rustdag. Maar eerst beginnen we waar ik de vorige keer ben gestopt. Gisteren vertrokken we alweer redelijk op tijd (8 uur) naar Moab. We zouden langs Monument Valley rijden en hadden besloten om in ieder geval even vanuit de verte te kijken en wat foto's te maken. Tijdens het plannen van deze reis moesten we namelijk keuzes maken. Je kunt niet alles zien en daardoor was een bezoek aan Monument Valley afgevallen. De reis verliep echter voorspoedig en de navigatie gaf aan dat het vanaf Monument Valley nog maar een kleine 3 uur rijden was naar Moab. Dat viel dus allemaal erg mee. We zouden echter nog wel 1 uur verliezen, doordat het in Moab 1 uur later is dan in Page. Maar dan nog zouden we vroeger arriveren dan verwacht. Dus besloten we Monument Valley ook maar even in te gaan. We hebben toch een Nationale Parken pas. Helaas bleek bij de ingang dat dit een indianenpark is en dat je daar apart voor moet betalen. Maakt niet uit. Toch maar naar binnen. We stopten even op de parkeerplaats om te kijken naar de informatie die we hadden gekregen. Er is een route van 17 mijl die door Monument Valley voert. Dit is echter een onverharde weg, maar alsnog dachten we dit wel in een kleine 2 uur te gaan redden. Dus gingen we op weg. Het eerste deel van de onverharde weg zat al vol bobbels en gaten en eigenlijk werd het alleen maar erger. We gingen namelijk ook nog bochten om en heuvels op en af. En soms was er een stuk met mul zand. Na ongeveer 15 minuten zagen we een bordje en een soort van parkeerplaats. Dus maar even stoppen en foto's maken. Oeps, dat klinkt net alsof het niet mooi is. Dat is niet waar hoor! Het is allemaal ontzettend mooi om te zien. Maar het is eigenlijk de hele tijd mooi. Alleen is er soms een goed uitzicht op bepaalde 'bergen' en daar staat dan wat extra uitleg en dat is dan blijkbaar ook DE plek om een foto te maken. Op die plekken staan trouwens meteen kraampjes van Navajo's om allerlei kralen, potten en dergelijke te verkopen. Die kom je onderweg ook heel erg veel tegen, vooral bij de plekken met 'scenic views'. We keken eens op de kaart waar we waren. Nou, bij nummer 1 dus en dat was echt helemaal aan het begin van de 17 mile drive. Maar eens een stukje verder kijken waar we nummer 2 tegenkomen. Dat duurde best wel lang. Dus uiteindelijk besloten we (na nog wat foto's te hebben gemaakt) om te keren en weer terug te gaan rijden. Onze schatting van 2 uur was een beetje optimistisch. We zouden er nog langer over gaan doen en daar hadden we geen tijd voor. En ook geen zin in, want we werden de hele tijd behoorlijk door elkaar geschud. Terug naar de parkeerplaats dus. Henk was wel heel blij met de auto, want hij staat hoog op de wielen en het is ook een 4WD. Dus we kwamen makkelijk tegen de heuvels op.
Eenmaal terug op de parkeerplaats besloten we meteen naar het toilet te gaan en even wat te drinken. Saphira en ik waren nog net op tijd bij het toilet, maar Henk niet. Na ons kwamen er namelijk een paar bussen of zo aan. Dus na ons waren er wel 40 vrouwen die in de rij stonden voor het toilet. Oeps! Henk wachtte dus maar even tot na het drinken, want bij de mannen was het ook best druk. Na het drinken was het bij de vrouwen nog net zo druk, maar bij de mannen een stuk rustiger. Dus kon Henk uiteindelijk ook met een lege blaas weer verder. Wel zo prettig! De bedoeling was om onderweg nog even iets te eten en dan om ongeveer 4 uur in Moab aan te komen. Zo laat hadden we met John en Carla afgesproken. Maar we kwamen helemaal niets meer tegen onderweg, alleen nog een paar half uitgestorven dorpjes en al zeker geen restaurants. Dus maar verder rijden naar Moab. Vlak voor Moab kwamen we langs de KOA waar John en Carla met de camper stonden. Maar toen was het net 3 uur geweest, een beetje vroeg dus nog. Dus besloten we naar onze lodge te rijden, dat zou maar zo'n 20 minuten zijn. We reden heel Moab door en toen we er weer bijna uitreden kwam de weg naar rechts die we moesten hebben: een scenic byway zoals ze dat noemen. De 2-baans weg kronkelt om rode rotsen heen met links daarvan de Colorado rivier en daarnaast ook weer hoge rode rotsen. We reden dus echt een canyon in. Plots begrepen we het adres van de lodge: Mile Post 14. Dat betekent dat we bij mijlpaal 14 de bestemming hebben bereikt. Dus 14 mijl over de kronkelende weg langs de rivier. Het is een schitterende weg. Ik lette erg goed op, want ik had beloofd om 's avonds terug te rijden. Dan kon Henk bij John een paar biertjes drinken. Net na mijlpaal 13 gingen we weer een bocht om en zagen we de huisjes al aan de rivier liggen. Een schitterende plek. Het is de eerste 'open plek' in de canyon. Vroeger heeft hier altijd een ranch gezeten en er zijn hier ook veel films opgenomen, waaronder Rio Grande met John Wayne. Maar ook City Slickers 2 bijvoorbeeld. Ergens de vorige eeuw is de laatse van de familie die de ranch in bezit had gestorven en de ranch is in 1990 gekocht door een Amerikaan die altijd al een ranch wilde hebben. Een paar jaar later is hij begonnen met het bouwen van de lodge en die is nu ongeveer 7 jaar open. Het is hier echt fantastisch. Het uitzicht is geweldig en alles is echt in de stijl van een ranch. Het is hier ook erg schoon en heel erg verzorgd en compleet. De prijzen zijn trouwens ook normaal, ook al ligt het uds vrij afgelegen. We kunnen hier ontbijten (buffet), lunchen (barbeque buffet) en dineren (menukaart). En tot onze grote verbazing is er ook een groot zwembad bij, wasmachines en zelfs ook internet. Dus kan ik de website toch weer bijwerken. Ze hebben ook paarden en daar kun je ook ritten mee maken. Alleen duurt dat bijna 4 uur en dat vinden we voor Saphira te lang. Maar we gaan vanavond wel even bij de paarden kijken. Hartstikke leuk.
Na het inchecken bleek het inmiddels 4 uur te zijn. Tijd om John te sms-en dat het iets later zou worden. Het is vanaf hier namelijk nog ongeveer 35 minuten terug naar de KOA. En de koffers moesten ook nog worden uitgeladen. Maar...geen bereik met de telefoon op deze afgelegen plek. Wat nu? Even vragen bij de receptie. En toe kreeg ik dus te horen dat er wel WiFi is. Mooi, dan bellen we John even via Skype. Ja hoor, dat werkte. Koffers uitladen en toen ging Henk mij de auto even uitleggen. Ik had namelijk nog helemaal niet gereden. Maar het is natuurlijk niet moeilijk, het is gewoon een auto en nog een automaat ook. Alleen...het is wel een ENORM GROOT BAKBEEST. Hahaha!!!! Even een stukje rijden over het terrein van de lodge en daarna nam Henk het eerst maar weer over. Om ongeveer half 5 reden we naar de KOA. John kwam al naar de ingang gelopen om ons op te vangen en ons de weg te wijzen naar de camperplek. Heel erg apart om bijna aan de andere kant van de wereld familie te zien. Hahaha!!! Bij de camper begroetten we Carla, OIaf en Peter. We gingen eerst lekker wat drinken en Saphira kreeg een ijsje. Door de te kleine koelkast ging de barbeque niet door, dus gingen we uit eten. John reed met de camper naar een parkeerplaats bij een hotel in Moab. Aan de kant van onze weg. Daar stapten ze bij ons in de auto om verder te rijden. Maar dan hoefden wij ze in ieder geval niet weer helemaal naar de andere kant van Moab te brengen na het eten, dat was wel fijn. Aangezien er 8 mensen in onze auto kunnen zitten (als we de koffers niet bij ons hebben), pasten we er allemaal makkelijk in. Inmiddels was ik natuurlijk achter het stuur gekropen en toen wees John het restaurant aan waar we naartoe moesten. Bovenop een berg via een smalle verharde weg met veel gaten. Fijn! En dat tijdens mijn eerste rit. Gelukkig kwamen we geen tegenliggers tegen. Het restaurant heeft een geweldig uitzicht over Moab. En vooral toen het later donker werd, zag het er heel mooi uit met alle lichtjes. We hebben heerlijk gegeten en het was erg gezellig. Vooral Saphira en Olaf wisten elkaar prima te vermaken. Wel erg veel moeite allemaal voor een gezamenlijk etentje. Jeetje, eerst duizenden kilometers vliegen en dan nog eens duizenden kilometers rijden. Hahaha!!!! Na het eten heb ik ze de berg allemaal weer afgebracht en zetten we de familie weer bij de camper af. We namen afscheid en wensten elkaar nog een goede voortzetting van de reis. Zij zouden vandaag namelijk alweer verder reizen. Het was echt toeval dat zij hier nog net waren toen wij aankwamen. Super! Toen begon de terugweg voor mij. In het donker over de kronkelweg naar de lodge. Het viel eigenlijk best mee, alleen heb ik wel rustig gereden. Moe maar voldaan stapten we in ons bed.
Vanmorgen een beetje uitgeslapen, alhoewel het ontbijt maar tot 9 uur is. Dus we waren om 8 uur wel alweer op weg naar het ontbijt. We hadden besloten vandaag een rustdag te nemen. Het is er ook een geweldige plek voor. Dus we gingen na het ontbijt lekker zwemmen. Wel pas nadat we elkaar met factor 50 hadden ingesmeerd. Het gaat hier namelijk heel erg hard. Heerlijk gezwommen en daarna even terug naar het huisje. Vervolgens naar de bbq-lunch. Eerst was het heel druk, dus wachtten we nog maar even. Maar daarna hebben we heerlijk gegeten en even de tipi's bekeken die hier ook op het terrein staan. Niet om in te slapen hoor. Ze staan er gewoon als versiering. Daarna weer terug naar het huisje. Henk en Saphira spelen de hele tijd allerlei spelletjes en ik werk dus even de site bij. Ik zal straks Saphira het gastenboek even laten lezen, want er zijn berichtjes door Lodewijk en Roderick achtergelaten. En Saphira wilde ook nog wat verhalen schrijven. Dus hier laat ik het even bij.