Zaterdag 10-07-2010 17.05 uur

Inmiddels hebben we 2 lange dagen achter de rug, dus laat ik bij donderdagavond beginnen. We hebben vlakbij Old Town bij Pizza Bella gegeten. We begonnen met knoflookbrood. Om je vingers bij op te eten. Heerlijk!!! Daarna Saphira aan de pasta en Henk en ik aan de handgemaakte pizza met zelf gekozen ingrediƫnten. We hebben nog nooit zulke lekkere pizza gegeten. We besloten toen al om de volgende avond ook hier te gaan eten, als dat tenminste zo uitkwam na de dag in Sea World. We gingen op tijd naar bed, want we wilden de volgende ochtend al om 9 uur in Sea World zijn.
Dus vrijdagochtend een eenvoudig, maar smaakvol, ontbijt in het hotel en op naar het park. We waren er al na 10 minuten rijden. Toen bij de ingang onze tassen werden gecontroleerd, werd plotseling de aandacht gevraagd voor het volkslied van Amerika. Dus hield onze beveliger meteen op met controleren en ging met zijn hand op zijn hart het volkslied staan luisteren. Zelfs veel (Amerikaanse) toeristen deden hetzelfde. Heel apart om te zien. Vervolgens konden we naar binnen. De eerste show was pas om 11.45 uur, dus daar moesten we nog wel even voor wachten. Dus maar eens rondlopen. Naar de dolfijnen dan maar om die te gaan voeren. Dat zou al vanaf 9 uur zijn, maar het was nog niet open. We hebben daar wel even gekeken. Je kon ze ook onder water zien en sommige dolfijnen kwamen bij het glas spelen. Er was zelfs een dolfijn die de mensen zo maar spontaan begon  nat te spetteren met zijn snuit. Erg leuk! Daarna gingen we alvast kijken bij het Shamu stadium, eens kijken of we al orca's konden zien. En ja hoor, die zwommen rond in de bakken achter de bak waar het optreden is. Jeetje, wat zijn die beesten groot. Je moet het echt zien om te geloven. Geweldig! Je kon ook onderwater kijken naar Shamu. Dan komt hij voorbij gezwommen vlak langs het glas waar je staat te kijken. En dan is het nog indrukwekkender. Ik heb een paar foto's gemaakt met Saphira die bij het glas staat te kijken naar Shamu en die zijn echt geweldig.
Vervolgens weer verder naar de eerste attractie. Zo'n wildwaterbaan met ronddraaiende bootjes. Maar die ging om 10 uur open. Dan maar verder naar het aquarium. Dat was heel ruim opgezet met hele grote aquariums met allerlei soorten vissen, groot en klein. Vervolgens was het 10 uur en gingen Henk en Saphira in de attractie. In de Efteling heb je dezelfde, die heet geloof ik de Piranha. Maar toen Henk en Saphira uit deze wildwaterbaan kwamen, waren ze echt drijfnat! Vooral Saphira was nat t/m haar onderbroek. En het was niet erg warm. Bewolkt en ongeveer 19 graden Celcius. Normaal gesproken neem ik altijd extra kleding mee, maar dat was ik deze keer vergeten. Dus op naar een winkel om te kijken voor kleren. We vonden een heel leuk joggingpak met daarop plaatjes van Shamu. Dus deze gekocht en Saphira omgekleed bij de babykamer. Hahaha!!! Die was namelijk lekker ruim. Saphira is erg blij dat ze nat was geworden, want nu heeft ze een mooi pak uit Sea World.
We besloten om ongeveer 10.45 uur richting Shamu stadium te lopen om een goede plaats te bemachtigen. Tot onze verbazing was het al open en zaten er al best wat mensen. We zaten dus wel goed op de 1e rij van de tweede ring, maar wel aan de zijkant. Maar dat maakte verder niet uit. Eerst dachten we nog dat het niet vol zou komen, maar uiteindelijk bleek het toch bijna vol te zitten. De eerste 16 rijen werden gewaarschuwd dat ze nat zouden worden en dat gebeurde inderdaad tijdens de show. Vooraf werden er nog allerlei films op grote schermen getoond. Er wordt echt een heel spektakel van gemaakt. En toen begon het eindelijk. Het was echt een geweldige show, maar het was ook snel weer voorbij. En omdat de trainers niet meer met ze mogen zwemmen, is de show toch wel minder spectaculair dan je zou verwachten. Ook Saphira was een beetje teleurgesteld. Het was wel mooi en die beesten zijn geweldig groot, maar toch was de show zelf niet heel fantastisch. Dus op naar de dolfijnenshow, eens kijken wat dat is. We liepen eerst nog langs de flamingo's, de zee-otters, de roggen en de zeehonden. Bijna 1 uur van tevoren waren we bij de ingang van de dolfijnenshow. De mensen stonden dubbeldik in de rij, echt niet normaal. Daar hadden we geen zin in, dus maar even verder kijken. Ah, een Starbucks kraampje. Daar wilde Anita wel even een lekkere bak koffie halen. Heerlijk! En misschien even wat eten. Maar dat was een ramp. Er waren geen kraampjes met hot dogs of iets dergelijks, je moest echt naar een restaurant. En daar was het echt ontzettend druk. Echt niet normaal. Ze hadden gewoon te weinig kassa's open. Dat was dus niet zo leuk. Dan toch nog maar even kijken of we nog naar de dolfijnenshow konden. De mensenmassa zou nu wel zo'n beetje op de tribunes moeten zitten. Maar terwijl we er naartoe liepen, werd er omgeroepen dat de show helemaal vol zat en er geen mensen meer bij konden. Balen!
Dus op naar wat andere dingen. Bijvoorbeeld naar de pinguins. Altijd grappig om die beesten te zien. Vervolgens naar Wild Arctic. We hadden geen idee wat het was, maar er werd voor van alles gewaarschuwd, dus ik vertrouwde het niet. Henk en Saphira gingen het samen uitproberen. Na ongeveer 20 minuten waren ze weer buiten. Ze hadden in stoelen gezeten en een film gezien. En doordat de stoelen bewogen, leek het net of ze in een helikopter zaten en over de noordpool vlogen. Daarna liepen ze verder en kwamen ze nog langs beluga walvissen (redelijk grote witte walvissen die op de noordpool leven) en ijsberen. Inmiddels had ik gezien dat je dat laatste ook gewoon lopend kon doen en de attractie kon overslaan. Dus gingen we alledrie nog een keer de looproute volgen. De beluga walvissen vond ik echt geweldig! Je kon ze ook nog onder water zien. De ijsberen waren erg lui, maar er laag er wel eentje vlakbij het raam. Met zijn grote achterpoot er bijna tegenaan. Vervolgens zijn we ook nog bij de pinguins binnen gaan kijken, want dat hadden we nog niet gedaan. Ook dat was erg leuk. Bij de restaurants was het nog steeds erg druk, dus dat gaven we maar op. Inmiddels hadden we al best veel gezien, we konden alleen nog naar een aantal shows. De dolfijnenshow wilde Saphira toch wel heel graag zien, dus gingen we om 14.30 uur al naar de ingang voor de show van 15.45 uur. We stonden vooraan! Maar al snel ontstond er een grote rij achter ons. We waren net op tijd! Om 15.00 uur mochten we al op de tribune gaan zitten. We zochten een mooi plekje bijna in het midden op de 1e rij van de tweede ring. Een superplek! We kochten maar even een zak popcorn en een flesje water. Nog vooordat de show begon werden we alweer vermaakt door een meneer die van alles vertelde over de dolfijnen. En ook waar de nieuwe show over gaat. Het gaat over een meisje, Marina, die een droom heeft. Ze droomt dat ze over de golven van de zee kan lopen. In haar droom komt ze de geest van de lucht en de geest van het water tegen. En uiteindelijk komt haar droom uit. De show bleek niet alleen tuimelaardolfijnen te bevatten, maar ook allerlei vogels, grote dolfijnen (die we niet kenden) en acrobaten. Het was echt een enorm spektakel en het was het wachten zeer zeker waard. Echt super! Overigens moest de show nog wel een keer worden stilgelegd, omdat er een dolfijn naar de waterbak van de show was gezwommen die daar niet mocht zijn. De trainers legden uit dat ze de dieren niet kunnen dwingen, maar dat ze alleen maar netjes kunnen vragen om dingen te doen. Gelukkig gingen alle dolfijnen uiteindelijk weer terug naar de achterbak en kon de show weer doorgaan. Dit was echt het hoogtepunt van deze dag.
Toen we het dolfijnenstadion uit kwamen, gingen we kijken of we nog bij de zeeleeuwenshow terecht konden. En jawel, we konden er nog in. Wat een geluk, want uiteindelijk zat ook deze show weer vol. Ook dti was erg leuk. Heel grappig. Met een paar zeeleeuwen, een otter en een paar trainers die allerlei tv-series (oude en nieuwe) gingen nadoen. Daarna waren we het eigenlijk wel zat. Dus gingen we naar de winkel. Saphira wilde graag iets voor Lodewijk en Roderick kopen. Wat ze heeft gekocht verklap ik nog niet, want misschien lezen zij dit verhaal ook wel. Verder kreeg Saphira van ons nog een grote handdoek met Shamu erop. En toen gingen we tevreden terug naar het hotel. Henk zette mij er onderweg nog even uit, zodat ik een tafeltje kon bespreken bij Pizza Bella. Dus daar hebben we weer gegeten. En het was weer heerlijk. We hebben ook de radiozender gekregen waar we zondag de finale van het WK op kunnen beluisteren. Eens kijken of het lukt. Vervolgens gingen we op tijd naar bed. Vandaag moesten we namelijk naar Flagstaff rijden en dat is vanaf San Diego zo'n 8 uur rijden, zonder stops. Tevens was ons verteld dat we dan ook nog eens 1 uur zouden verliezen, omdat het daar 1 uur later is.

Vanmorgen stonden we dus al vroeg op en gingen  om 7 uur ontbijten. Daarna de koffers in de auto en de moeder van Henk gebeld. We hadden begrepen uit het gastenboek dat ze weer thuis was. Dus maar eens even bellen hoe het ermee gaat. Het gaat gelukkig heel goed, alleen kon ze moeilijk praten. Ze was namelijk ook nog aan haar keel geopereerd.
Vervolgens op weg naar Flagstaff. We gingen via de I-8 East. Dat is de Interstate nummer 8 richting het oosten. Deze weg loopt langs de Mexicaanse grens. We kwamen weer erg veel Highway Patrol tegen. En eenmaal in Arizona kwamen we ook twee keer een Border Patrol Road Block tegen. De eerste keer mochten we meteen doorrijden. De tweede keer werd gevraagd of we Amerikaanse burgers waren. Nee dus. Toen moesten we onze paspoorten laten zien en vertellen waar we vandaag naartoe gingen. Vervolgens mochten we weer doorrijden. Dat viel dus erg mee. We namen ook nog de I-10 en de I-17. De I-17 is de scenic route van Phoenix naar Flagstaff. Adembenemend mooi. Het landschap veranderde onderweg trouwens heel erg. Eerst (in California) waren het groene heuvels, toen kale rotsblokken, zandheuvels, woestijn met cactussen en vervolgens nog naaldbomen. En heel veel bergen waar we ook regelmatig overheen moesten met de snelweg. De vrachtwagens komen er soms bijna niet tegenop en rijden uiteindelijk stapvoets als ze bij de top aankomen. We hebben ook hele lange treinen gezien die door meerdere locomotieven moeten worden getrokken en soms zelfs ook nog geduwd. Het zijn ook echt hele lange treinen, met 2 containers boven elkaar op iedere wagon. We hebben ze niet geteld, maar soms konden we de voor- en achterkant van de trein niet eens zien.
Inmiddels zijn we aangekomen in Flagstaff. Het is weer een prima eenvoudig motel met een klein zwembad. Dus daar liggen Henk en Saphira nu in. Straks gaan we even wat drinken en naar de Walmart die hier om de hoek is. En het valt mee. We kwamen hier om 16.45 uur aan, dus eigenlijk om 17.45 uur. Maar dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Het is hier gewoon dezelfde tijd als in San Diego, omdat Arizona niet meedoet met de zomertijd. Dus hebben we geen uur verloren vandaag. Goed nieuws. Het slechte nieuws is natuurlijk dat we dan van Page naar Moab 1 uur gaan verliezen. En dat is ook een lange rit. Maar goed, dat weten we nu. Dus daar kunnen we rekening mee houden.
De foto's moeten nog steeds even wachten. Die moet ik nog uitzoeken. Heel misschien vanavond nog, maar dat denk ik niet. Het zal wel moeten wachten tot in Page. Alhoewel we dan ook weer de Grand Canyon hebben gezien (morgen) en ik daar dan natuurlijk ook weer over moet vertellen. Maar misschien moet ik het morgen maar even kort houden en de foto's in orde maken. Tenslotte zegt een plaatje meer dan 1000 woorden.