Donderdag 12-08-1999 10.50 uur

The Lodge - Habarana

Gisteren was een lange dag, maar gelukkig konden we vandaag een beetje uitslapen.
Gisteren om 08.30 uur gingen we op weg naar Habarana, de volgende overnachtingplaats. Dat betekende dat we eerst weer dwars door Colombo moesten. Daarna gingen we van de hoofdweg af en reden we langs het Hamilton kanaal, ook wel het “Dutch Canal” genoemd. Verder door allerlei dorpjes en mooie groene natuur langs de kustlijn naar de vissersplaats Negombo. Daar stopten we eerst bij de vismarkt. Er zaten heel veel kraaien die vis pikten.
Verder over een brug over het “Dutch Canal” waar we een prachtig uitzicht hadden op de vele boten die net terug waren van het vissen.
Uiteindelijk stopten we nog een keer bij het strand waar ook een vismarkt was en waar ze de boten op het strand aan het hijsen waren. Hier kwamen we veel bedelaars tegen, omdat hier ook de bussen met toeristen stoppen. De andere stops en de alternatieve route naar Negombo hadden we te danken aan het feit dat we individueel reizen. En dat bevalt ons prima. Niet dat gekwek en gezeur van de Nederlanders. Want hier in Sri Lanka komen vooral veel mensen die nog nooit in het Verre Oosten zijn geweest, en die maar niet kunnen begrijpen dat hier alles anders gaat. Maar goed, van die mensen hebben we dus weinig last.
Vervolgens namen we ook nu weer een andere weg, omdat de oorspronkelijke weg slecht onderhouden zou zijn. Dus gingen we via Kurunegala op weg naar Anuradhapura. We gaan nu eerst even zwemmen, dus straks weer verder.

Het is nu 14.00 uur. We hebben even gezwommen. Heel mooi groot zwembad. Helaas was half Italië er ook. Wat kunnen die mensen druk zijn. Even terug naar gisteren.
We zouden in Kurunegala gaan lunchen, maar ik moest daarvoor heel nodig plassen. Adjidh stopte bij een huisje met een piepklein winkeltje. Ik mocht bij die mensen plassen. Ze hadden een apart hokje in de achtertuin met een hurktoilet. Er was even paniek, omdat een toerist van hun toilet gebruik wilde maken. Dus er werd aan de overkant van de straat nog even een emmer water gepompt om de wc door te spoelen. Na een paar minuten wachten, mocht ik dan eindelijk naar het toilet. Het was veel schoner dan ik verwacht had. Het was een hele opluchting om even te kunnen plassen en als dank gaven we 2 pennen. Deze werden dankbaar aangepakt. Zo’n 90% van de mensen hier kan namelijk lezen en schrijven en dus zijn ze dol op pennen. Die zijn namelijk niet overal te koop of zijn te duur. We kochten voor Rp 7 nog een King Coconut. Het sap daarvan is een beetje zoet en heel lekker. Een goede en zeer goedkope (±20 cent) dorstlesser. Het was dus een leuke stop bij vriendelijke mensen en we waren blij dat ik zo nodig had moeten plassen.

Vervolgens waren we in een half uur bij ons lunchadres aan een kunstmatige vijver. Ze noemen dat een “tank”. Deze tanks worden gebruikt voor irrigatie voor de landbouw, voornamelijk voor de rijstvelden. Ze importeren trouwens veel rijst, want ze verbouwen zelf niet genoeg.
De reis ging weer verder en om ongeveer 17.00 uur kwamen we in Anuradhapura. Een ruïnestad die van de 4e eeuw voor Christus t/m de 10e eeuw na Christus (dus 1600 jaar) de hoofdstad van Sri Lanka was. Hier staat de oudste Bo-boom (= Bodhi-boom = heilige boom) van de wereld, 2307 jaar oud. De oorspronkelijke Bo-boo, waaronder Boeddha heeft zitten mediteren, stond in India. Maar die boom is een aantal jaren geleden dood gegaan. De Bo-boom in Sri Lanka is een stek van deze boom.
Er waren op weg naar de boom en de andere tempels heel veel controleposten. Tot 3 keer toe werden we gefouilleerd en werd de fototas helemaal uitgepakt. Ze zijn heel bang voor een aanslag van de terroristen.
De rest van het verhaal van Anuradhapura zal moeten wachten. We gaan over 15 minuten op weg naar Polonnaruwa. Dat werd de hoofdstad toen Anuradhapura werd veroverd. Ook dit is nu een ruïnestad.

Naar boven